Laat een bestand vallen. Krijg een database.
Of koppel degene die je al hebt. Beide belanden achter dezelfde interface, dus een widget merkt geen verschil en de lezer ook niet.
Drie manieren om binnen te komen
Breng een bestand, een database of een account mee
Echte tabellen, geen rekenblad dat doet alsof
Kolommen met typen, formulieren die erin schrijven, en een designer voor de vorm. Laat een rekenblad vallen en er verschijnt er één die al gevuld is — de kolommen worden uit het bestand gelezen in plaats van dat jij ze hoeft te raden.
PostgreSQL, MySQL of MongoDB
Verbonden als alleen-lezen. Twee op Pro, tien op Team. Alleen-lezen is het doel, geen beperking: niets wat dash-b doet kan naar je productiedata schrijven, omdat het die mogelijkheid nooit heeft gekregen.
Eén catalogus voor elke bron
Connectoren, OAuth-accounts en je eigen WordPress-site — waarvan de berichten, pagina's en media binnenkomen als iets dat een widget kan lezen, zonder een plugin die je thema herschrijft.
Je lezers
Bepaal waar een gebruiker uit bestaat
Benoem de velden, kies de typen, sta de uploads toe, en het profielformulier dat ze wegschrijft verschijnt. Een dashboard met één lezer heeft dit niet nodig. Een dashboard met honderd lezers wel, en dat is het verschil tussen een pagina en een product.
Het eerlijke deel
Wat er gebeurt als de data er niet is
Een tegel die zijn bron niet kan bereiken, zegt dat.
Het rendert geen lege grafiek, en het toont niet stilletjes de cijfers van vorige week alsof die van vandaag zijn. Dit telt het zwaarst in een geëxporteerde kopie, waar de helft van de diensten er helemaal niet is — je weet altijd met welke helft je kijkt.
Je data blijft van jou, ook op de weg naar buiten.
Exporteer een ontwerp en het neemt zijn vorm mee. Exporteer de hele designer en het neemt ook de verbindingen mee. Geen van beide heeft ooit een abonnement nodig gehad.